zondag 27 september 2015

Proefrit in de DF XL

Alweer een week geleden ben ik met mijn zoon Bas (16) naar Dronten gereden om eens een uitgebreidere proefrit te maken in de DF XL. Bij Cycle Vision had ik al heel even in Ymte's DF gereden, maar ik wilde toen niet meteen een uur wegblijven.
Toen we arriveerden stonden er twee DFs buiten. Ymte's groene fiets met de nodige gebruikssporen en de Paris-Brest-Paris stickers er nog op. Daarnaast een zo te zien spiksplinter nieuwe. Zouden dat de fietsen voor ons zijn? Het bleek dat de nieuwe fiets zojuist opgehaald werd door de nieuwe eigenaar. Ik denk dat hij er veel plezier aan gaat beleven.
De trapas mag een kleine cm dichterbij. Ik heb wel lange benen, maar net geem Ymte-maat. Wat meteen opvalt is dat er enorm korte cranks in zitten. In mijn quest zit 170 mm, hier zit echter maar 152 mm in (of was het 153 mm?). Verder zit ik als gegoten in de fiets. Het stoeltje zit ook perfect, ook zonder matje. In de Quest zit ik ook zonder matje (anders komen mijn knieën tegen het dak), maar daar voel ik wat ruggenwervels hard tegen de rugleuning. In de DF zit er een holte in het midden zodat je wervels vrij liggen. Ga ik in mijn queststoeltje misschien ook nog wel maken. Mooi oefenmateriaal om eens te spelen met glasvezen en epoxie.
Voor zoonlief worden de pedalen vervangen, hij heeft schoenen met look plaatjes en uit voorzorg heb ik zelf de pedalen maar meegenomen. Ook bij hem zit het al snel helemaal goed. Een paar proefrondjes over het industrieterrein, een paar krentenbollen en dan kunnen we gaan.

Ik heb op mijn Garmin al een route voorbereid van ca 50 km dwars door Dronten, dan naar het zuidwesten, noordwesten richting Lelystad en vervolgens een klein lusje richting Swifterbant en dan weer terug naar Dronten. Van alles wat: bebouwde kom, viaductje en veel rechte weg. Ik geloof dat ik geen drempels ben tegengekomen, dat is eigenlijk wel jammer.
Als je in de DF wegrijdt, valt meteen op hoe ongelofelijk makkelijk je kunt accelereren. In de Quest heb ik al snel 500-700 meter nodig om met redelijke inspanning (niet maximaal) van 0 naar 40km/h te gaan. Nu gaat het onvergelijkbaar veel sneller. Tja, dat doet 14 kg verschil. Dat zijn twee complete racefietsen...
De rit verloopt niet helemaal soepel, we moeten een paar keer stoppen. Ik wilde het kleine voorblad even uitproberen en meteen liep de ketting eraf. Door heel voorzichtig door te trappen (op het grote blad) kwam dat weer goed. Bas kreeg het helemaal niet voor elkaar om voor te schakelen. Bij nadere inspectie bleek er ook helemaal geen voorderailleur in te zitten...
Bij het weer optrekken na een kruising, bleef Bas opeens ver achter. De fiets maakte een raar geluid en liep zwaar. En dan ontbreken de voetengaten om een stukje terug te gaan, maar Ymte had me al verteld dat hij met de handen op de grond kon, of anders kon je de voorwielen pakken. Ik kon ook bij de grond en zo ging ik enkele tientallen meters terug. Niet echt soepeltjes, maar in geval van nood werkt het wel. Bas was ondertussen maar uit de fiets geklommen. Heel handig was dat het luik op de voorkant van de DF met wat tape vast zat. Kon het zo losmaken. Vreemd, de ketting lag gewoon op het voorblad en ook achter was er niets aan de hand. Bleek uiteindelijk dat de ketting van het geleidewieltje vóór was gelopen. De Quest heeft er één onder de stoel, de DF heeft er twee.
Het fietspad lag bezaaid met takken en bladeren. De DF's gingen er tamelijk soepel overheen. Het lukte ons om onder in de veertig te rijden. Niet slecht voor Bas, die nooit fietst behalve op de stadsfiets. In de eerste 10 kilometer wel even het tempo opgevoerd, maar hoog in de veertig was toch te veel voor Bas en het was nog ver,

Wat mij opviel is dat ik mijn oordoppen net zo goed uit kon doen, het windgeraas was een stuk minder dan in mijn Quest. In de DF staat het stoeltje schuiner naar achteren (vlakker) dan in mijn Quest en dus zit ik iets lager ten opzichte van het minivizier. Wat een paar cm niet doet! Ik moet mijn minivizier maar eens een paar cm hoger knippen, scheelt echt veel in de herrie. Je hebt echter wel andere herrie in de DF. Het is een "rammelbak". Komt waarschijnlijk omdat alles van hard carbon is en strakke, korte veren en hele harde banden. In de Quest rij ik ook met harde veren, maar wel met F-lites. Af en toe krijg je een enorme knal in de DF als je over een oneffenheid rijdt, ik vraag me af of de fiets daar niet onder te lijden heeft? Ondanks de spartaanse vering heb ik geen last van lijf en leden, maar ik denk dat de comfortlimiet wel bereikt is en voor sommige fietser misschien wel overschreden. Mijn 90 kg past beter bij een stugge vering dan bij een 65 kg lichtgewicht.
De fietsen zijn wat mager uitgerust, zo ontbreekt de rechterspiegel en zit er geen knipperlicht en remlicht in. Mogelijk zit het er wel in, maar de accu was in ieder geval afwezig. Ook een bel ontbreekt (Ymte: "ik klop gewoon een paar keer hard tegen de zijwand") en een bidonhouder en gps-steuntje ook. Voor de gps was er overigens wel een houdertje op het stuur.Net vergeten natuurlijk dat dit ook gewoon de wedstrijdfiets van Ymte is, zijn snelheid komt deels uit het weglaten van gewicht en remmende spiegels. Voor dagelijks gebruik wil ik het er wel op, dan maar ietsje minder hard bij de uursrace (nog nooit meegedaan, maar ik ben er vroeg bij met de "goede voornemens" voor 2016.

Door de pech onderweg besluiten we de route iets in te korten. We rijden nog even verkeerd. De draaicirkel is toch nog wel zo groot dat ik op het fietspad niet draaien kan. Uitstappen maar en dan de fiets omdraaien. Nu hebben we de wind schuin in de rug. Ik vraag me af wanneer we die eigenlijk tegen hebben gehad, ik heb het niet gemerkt! Ik heb de fiets nog niet getest op maximum snelheid. Ik zeg Bas dat ik even ga versnellen om te kijken hoe ver ik kom. De dag ervoor heb ik met flinke wind mee 54km/h gereden in de Quest. Nu haal ik vrij gemakkelijk 57 km/h, dat was zeker niet het uiterste. Het fietspad slingert een beetje en de fiets is best wel nerveus. Met één hand sturen en met de andere hand een pak koekjes openen is in de Quest al lastig, maar in de DF durf ik het nog niet te doen. Zou het stuurgedrag niet ietsje minder nerveus gemaakt kunnen worden? Het helpt niet mee dat er een klein beetje speling op het stuur zit, dan corrigeer je al snel wat houterig en te fors. Bas sprint ook mee en komt tot 55 km/u. Zal'íe op een racefiets nog een harde dobber aan krijgen!
Tegen half vijf komen we weer aan bij Intercitybike. We kletsen nog wat over de fiets en fietsen in het algemeen, vergeten helaas de pedalen van Bas uit de fiets te halen en gaan weer huiswaarts. Het was een prachtige dag. De DF XL gaat er komen, dat staat wel vast. Nu nog de mooiste kleur kiezen, wat een onmogelijke opgave! Ik hoop dat er in januari een nieuwe Intellifiets over de weg zoeft.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen